.

28 Απριλίου 1903- Η βομβιστική ενέργεια βύθισης του Guadalquivir στη Θεσσαλονίκη

«Καζανλάρ πατλαντί» μουρμουρά ο κόσμος που βλέπει από μακριά το Γαλλικό πλοίο Guadalquidir που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκης – Κωνσταντινούπολης, να φλέγεται στον Θερμαικό. Σκεπτόμενος όπως και ο Γάλλος πρόξενος Steeg που βρίσκεται ανάμεσα τους ότι στο πλoίο της Γαλλικής εταιρίας Messageries Maritimes   προφανώς σκάσανε τα καζάνια (εξ’ ου και η τουρκική έκφραση) και για αυτόν τον λόγο είχει πάρει φωτιά.

Η πραγματικότητα όμως ήταν εντελώς διαφορετική. Μία ομάδα Βούλγαρων αναρχικών, γνωστοί και ως οι Βαρκάρηδες της Θεσσαλονίκης έχουν αναλάβει δράση εναντίων των Μεγάλων δυνάμεων που στήριζαν το Οθωμανικό καθεστώς καταπίεσης στην Θεσσαλονίκη, τοποθέτησαν εκρηκτικά στο πλοίο

Ο Shatev, ένας εκ της ομάδας, αφηγήται:

«Νωρίς το πρωί, μόνο με μία βαλίτσα, βγήκα απο το σπίτι και πήρα μια άμαξα για το λιμάνι. Στη βαλίτσα είχα μερικά πουκάμισα, εσώρουχα, κάλτσες και δύο μικρούς τόμους των Αθλίων του Βίκτωρος Ουγκό. Ο δυναμίτης γύρω στα 10 με 12 κιλά, κομμένος σε μικρές τετράγωνες πλάκες τυλιγμένες σε χασέ, ήταν κρυμμένος στις δύο εσωτερικές πλευρές της βαλίτσας»  

Στις 11:20 σημειώνεται η έκρηξη που άνοιξε μια τρύπα όσο ένα μεγάλο παράθυρο στα πλαινά του πλοίου. Η αντίδραση του πλοιάρχου είναι να ρίξει το πλοίο σε μία ξέρα ώστε να αποφευχθεί η βύθιση του και με την βοήθεια του πληρώματος καταφέρνει να κατεβάσει τις σωστικές λέμβους ενώ η πυρκαγια εξαπλώνεται με δαιμονισμένη ταχύτητα.

Παρά τις προσπάθειες του βοηθητικού σκάφους Σουέζ που μετέφερε γλυκό νερό αλλά και του Ολλανδικού ατμόπλοιου Penelope το πλοίο παραδίδεται στις φλόγες. Το penelope ρυμουλκεί το φλεγόμενο κουφάρι του πλοίου αρκετά μέτρα μακριά από την ξηρά λίγο πιο πέρα απο τον Λευκό Πύργο.

Αποτέλεσμα της ενέργειας είναι πολλοί τραυματίες – κυρίως απο μέλη του πληρώματος που είχαν παγιδευτεί στο μηχανοστάσιο- και το φορτίο αξίας ενός εκατομμυρίου γαλλικών φράγκων που καταστράφηκε ολοσχερώς.

Το ίδιο βράδυ, μέλη της ομάδας αναλαμβάνουν να ανατινάξουν την ταχεία αμαξοστοιχία που θα ερχόταν από την Αλέξανδρούπολη. Η προσπάθεια αποτυγχάνει σημειώνοντας μόνο μικροζημιές κάνοντας τον Γάλλο πρόξενο να γράψει στην αναφορά του την 7η Μαίου

«Όλη η δουλειά έμοιαζε να έχει στηθεί από άπειρα χέρια»

Βιβλιογραφία

1. Γ. Μέγας (2010) «Οι βαρκάρηδες της Θεσσαλονίκης», 2η Έκδοση, Εκδοτικός Οργανισμός Π. Κυριακίδη, Καλλιθέα.
2. Φωτογραφία  Wikipedia

. Στις 11,20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s