.

Η 32α Ταξιαρχία Πεζοναυτών και το Στρατόπεδο Γεωργούλα

Ιστορία της 32ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών «Μοράβας»

Συγκροτήθηκε το 1919 στην Πρέβεζα υπό την VIII ΜΠ, ως 32 Σύνταγμα Πεζικού.

Από τον Φεβρουάριο μέχρι τα μέσα Μαρτίου μεταφέρεται ως βοηθητικό στην Σμύρνη [2], για να λάβει αργότερα μέρος σε όλους του αγώνες του έθνους, με σημαντικές επιτυχίες και να φτάσει μέχρι την Κιουτάχεια, κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία.

Τον Αύγουστο του 1922 το 32 Σύνταγμα Πεζικού υφίσταται οδυνηρή ήττα κοντά στο χωριό Ζιντζιρλί Κουγιού, από του Τούρκους και διαλύεται σχεδόν ολοκληρωτικά με μόνο 350 διασωθέντες (κατά δήλωση του Λοχαγού Δ. Μανωλά) διασκορπισμένους στα γύρω υψώματα, μέχρι της άφιξης της ανεξάρτητης Μεραρχίας η οποία ανέλαβε να τους εντάξει σε ιδιαίτερο λόχο.

Αποκορύφωμα της δράσης του 32ου Συντάγματος Πεζικού, είναι η κατάληψη του ορεινού όγκου ΜΟΡΑΒΑ κατά τον Ελληνοιταλικό πόλεμο, που άνοιξε τον δρόμο για την Κορυτσά.

Μετά την γερμανική κατοχή και την απελευθέρωση, συγκροτήθηκε ως 42 Ταξιαρχία και έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις της περιόδου 1945-49. Το 1950 μετονομάζεται ξανά σε 32 ΣΠΖ (Σύνταγμα Πεζικού).

Το 1954 διαλύεται και ανασυγκροτείται ξανά το 1959 με την ονομασία 139 Ελαφρό Σύνταγμα Πεζικού (ΕΣΠ), ως επιστρατευόμενο, με έδρα την Αγία Παρασκευή Αττικής.

Το 1967 οργανώνεται από το 139 Ελαφρό Σύνταγμα Πεζικού(ΕΣΠ) το 32 Σύνταγμα Πεζοναυτών, με οργανικές μονάδες τα τρία τάγματα Πεζοναυτών (δηλ. 505,521, και 575).

Τον Αύγουστο του 1974, αναδιοργανώθηκε και προικοδοτήθηκε, με όπλα υποστηρίξεως μάχης και ΔΜ, ενώ το 1976 εντάσσεται υπό την “Διοίκηση Καταδρομών” του ΓΕΣ

Το 1988 με την αναδιοργάνωση των Ειδικών Δυνάμεων, το 32 Σύνταγμα Πεζοναυτών, συγκροτήθηκε σε 32 Ταξιαρχία Πεζοναυτών, με την σημερινή της μορφή.

Το 2005 η 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών και η 1η Ταξιαρχίας Καταδρομών – Αλεξιπτωτιστών, υπάγονται στη Ιη Μεραρχία Πεζικού του Β’ Σώματος Στρατού. [4]

Έμβλημα των Μονάδων Πεζοναυτών:

Το έμβλημα μαζί με τα επιράμματα ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΕΖΟΝΑΥΤΩΝ είχε καθιερωθεί από το ΓΕΣ για τις αντίστοιχες Μονάδες από το έτος 1971. Μαζί όμως με τον μπερέ μπλε χρώματος θεωρείται ως έμβλημα των Ειδικών Δυνάμεων από το έτος 1976, εποχή που οι Μονάδες Πεζοναυτών εντάχθηκαν οργανικά στη Διοίκηση Καταδρομών.

Είναι σχήματος μεσαιωνικής ασπίδας μπλε χρώματος και η παράσταση πάνω σε αυτό συμβολίζει το αρχαίο πλοίο ΑΡΓΩ, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από τον μυθικό ηρώα Ιάσονα, γιο του βασιλιά της Ιωλκού Αίσονα, κατά την Αργοναυτική Εκστρατεία του στη Μαύρη Θάλασσα για την αρπαγή του χρυσόμαλλου δέρατος από τη μυθική Κολχίδα.

Η επιχείρηση αυτή θεωρείται ως η πρώτη αμφίβια στην Ελληνική Μυθολογία. Οι δύο λέξεις στην κορυφή του εμβλήματος ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΗ αποτελεί τμήμα της φράσης «Θαρσείν χρή ταχ΄ αύριον έσετ΄ άμεινον», που σημαίνει «Πρέπει να έχετε θάρρος ίσως αύριο να είναι καλύτερα» τη φράση αυτή είπε η θεά Αθηνά, δια του στόματος του πολυμήχανου Οδυσσέα, στους Έλληνες που πολιορκούσαν την Τροία, όταν αυτοί ήταν έτοιμοι να εγκαταλείψουν την προσπάθειά τους, με αποτέλεσμα να εμψυχωθούν και να την καταλάβουν με την καταδρομική επιχείρηση ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ.

Πηγές:

Γενικό Επιτελείο Στρατού
[2]Ιστορία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων
[3] Στρατιωτική Επιθεώρηση (Τευχ. Ιούλ-Αυγ. 2009)
[4]Βελισάριος

Στρατόπεδο Συνταγματάρχη Γεωργούλα:

Στην «καρδιά» της Νέας Ιωνίας βρίσκεται η έκταση του Στρατοπέδου Συνταγματάρχη Γεωργούλα». Στο στρατόπεδο δόθηκε τιμητικά το όνομα του ηρωικού Συνταγματάρχη Πεζικού Νικόλαου Γεωργούλα, που η οικογένειά του κατοικούσε στο Βόλο. Ο Συνταγματάρχης Νικ. Γεωργούλας γεννήθηκε στο χωριό Ρεντίνα της Καρδίτσας το 1896. Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Βόλο. Συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922),κατά την οποία τραυματίστηκε.

Η κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940, βρήκε το Συνταγματάρχη Νικ. Γεωργούλα Διοικητή του 5ου Συντάγματος Πεζικού με το οποίο συμμετείχε και διακρίθηκε σε όλες τις επιχειρήσεις της περιόδου εκείνης μέχρι τη συνθηκολόγηση, όχι από το επίσημο ελληνικό κράτος, αλλά από το στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου (23 Απριλίου 1941).

Εδώ πρέπει να υπογραμμισθεί ότι το 5ο Σ.Π. ήταν αυτό, που απέκρουσε την αιχμή της «εαρινής επίθεσης» των Ιταλών (9-25 Μαρτίου 1941), που διηύθυνε ο ίδιος ο Μουσολίνι. Αξίζει εδώ ν’ αναφερθεί ότι στο Σύνταγμα αυτό υπηρετούσε και ο ηρωικός Ταγματάρχης από το Πουρί της Ζαγοράς Δημήτριος Γ. Κασλάς, ο οποίος με το 2ο Τάγμα του 5ου Συντάγματος (2/5), ως διοικητής του, υπερασπίστηκε το θρυλικό ύψωμα 731, που εκεί επάνω γράφτηκαν ηρωικές σελίδες ανδρείας και δόξας των Ελλήνων στρατιωτών. Το όνομα του αιματοβαμμένου αυτού υψώματος 731 χαράχτηκε με χρυσά γράμματα στο Μνημείο του ΄Αγνωστου Στρατιώτη στην Αθήνα.

Αργότερα, κατά την κατοχή, ο Συνταγματάρχης Γεωργούλας με άλλους 152 αξιωματικούς συνελήφθησαν και, ενώ με το ιταλικό πλοίο «Cittá di Genova» μεταφέρονταν στην Ιταλία, συμμαχικό υποβρύχιο τορπίλισε το πλοίο στις 20 Ιανουαρίου 1943, με αποτέλεσμα να πνιγούν και να χαθούν στη θάλασσα οι 71, μεταξύ αυτών και ο Συνταγματάρχης Νικόλαος Γεωργούλας και ο γενναίος υπερασπιστής της Πίνδου Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Δαβάκης.Επίσης σ’ αυτό το ναυάγιο χάθηκαν από την περιοχή μας, εκτός από το Συνταγματάρχη Νικ. Γεωργούλα, που ήταν πρώτος στην στρατιωτική ιεραρχία και άλλοι επτά αξιωματικοί με τη σειρά ως εξής: Σινιώρης Δημ. Συνταγματάρχης Πεζικού, Σύρρος Σπυρ. Συν/ρχης Μηχανικού, Γιαταγάνας Ιωάν. Αντισυν/ρχης Πεζ., Σινιώρης Ευάγ. Αντισυν/ρχης Μηχαν., Ανέστης Κων. Ταγματάρχης Πυρ., Αδαμόπουλος Ανδρέας Λοχαγός Πεζ. και Λιλλής Θεόδ. Υπολ/γός Τεχν. Υπηρεσιών.Άλλοι οκτώ από τον τόπο μας διεσώθησαν.
Συντάκτης Κειμένου: Αλέξανδρος Καπανιάρης
Πηγές
Αρχείο Δ.Γ.ΚΑΣΛΑ
Ιστοσελίδα Νικολάου Γεωργούλα